Polskie prawo pracy wyróżnia trzy rodzaje badań medycyny pracy. Każde ma inne zasady, inny moment wymagalności i inne konsekwencje braku. Nieznajomość różnic to najczęstsze źródło błędów w dokumentacji HR.
Przed dopuszczeniem do pracy. Obowiązkowe dla każdego nowego pracownika i przy zmianie stanowiska.
W trakcie zatrudnienia, zgodnie z terminem wskazanym na poprzednim orzeczeniu lub z harmonogramem.
Po chorobie trwającej ponad 30 dni, przed powrotem do pracy. Sprawdzają zdolność do powrotu.
Badania wstępne są wymagane przed dopuszczeniem do pracy każdej osoby podejmującej zatrudnienie. Nie ma znaczenia, czy pracownik właśnie skończył umowę u innego pracodawcy i ma aktualne orzeczenie — nowy pracodawca musi wystawić własne skierowanie i uzyskać nowe orzeczenie na swoje stanowisko.
Wyjątek — od 2015 r. istnieje możliwość uznania orzeczenia od poprzedniego pracodawcy, jeśli:
W pozostałych przypadkach — nowe badania, zawsze.
Badania okresowe muszą być przeprowadzone przed upływem ważności poprzedniego orzeczenia. Lekarz medycyny pracy wskazuje termin następnych badań na orzeczeniu — zazwyczaj jest to 1, 2 lub 3 lata, w zależności od stanowiska i warunków pracy.
Ważne zasady:
Jeśli pracownik był nieobecny z powodu choroby przez ponad 30 dni, przed powrotem do pracy musi przejść badania kontrolne. Celem jest sprawdzenie, czy stan zdrowia pracownika pozwala mu wrócić na dotychczasowe stanowisko.
Badania kontrolne nie są tym samym co badania okresowe — nie „odnawiają" terminu ważności orzeczenia. Po powrocie pracownik nadal potrzebuje aktualnego orzeczenia okresowego zgodnie z harmonogramem.
| Rodzaj | Kiedy? | Kto kieruje? | Kto płaci? |
|---|---|---|---|
| Wstępne | Przed pierwszym dniem pracy | Pracodawca | Pracodawca |
| Okresowe | Przed upływem poprzedniego orzeczenia | Pracodawca | Pracodawca |
| Kontrolne | Po chorobie > 30 dni, przed powrotem | Pracodawca | Pracodawca |